Liefdesbrief aan de boekenwinkel en welk boek ik met schaamte afrekende



Oké, wacht. Voordat ik aan mijn tweede blog begin, wil ik even zeggen: dank jullie wel voor alle superlieve reacties op mijn eerste blog. De spanning die door mijn lijf schoot en de drang om onder een dekentje te kruipen waren helemaal niet nodig. Jullie gaven mijn stem een warm welkom. Dat is stiekem toch wel een droom van iemand die dagboeken bijhoudt vanaf haar zevende.

Maar over mijn dramatische dagboekverhalen ga ik het niet hebben. Deze keer schrijf ik een liefdesbrief aan de boekenwinkel. Een boekenwinkel krijgt het namelijk iedere keer voor elkaar om mij na een persoonlijke crisis weer bij mezelf te brengen. En het is tijd een keer wat terug te doen.


Als je surft op de golven van het leven, kan het water soms wat onrustig zijn. De één gaat op zo’n moment wandelen in de natuur, de ander knuffelt zijn huisdier, ik ga naar de boekenwinkel. Alsof ik het idee heb dat alle antwoorden in het huis van de literatuur te vinden zijn. Er is in ieder geval stilte. Een bepaalde rust. De woorden komen niet uit de monden van mensen, maar staan gedrukt op vellen papier.

Raadgeep & Berrevoets

Met my person en mede freelance journalist Jadrike Boels ging ik naar Raadgeep & Berrevoets in Doetinchem. Gelukkig heeft zij dezelfde boekenverslaving als ik en dompelden we ons samen onder in de wereld van tijdschriften, harde kaften, notitieboeken en paperbacks. Terwijl we allebei nog boeken hebben om uit te lezen, lieten we ons verleiden door prachtige covers en titels die we gewoon móesten hebben.

Denk niet dat het avontuur ophoudt als je besloten hebt welk boekwerk je mee naar huis neemt (ik kom er later op terug welk exemplaar het geworden is). Nee, eigenlijk begint het dan pas. Als journalisten laten we ons oog natuurlijk vallen op de tijdschriftenwand, wie weet vinden we wel een nieuw magazine waar we een onderwerp aan willen pitchen.

Elke keer als Jadrike en ik naar elkaar knikken (dat is lichaamstaal voor: zullen we maar naar de kassa?) valt ons oog op iets waar we toch nog éven willen kijken. Het Boek met alle Antwoorden bijvoorbeeld. Voor wie het niet kent: je stelt een vraag, bladert door het boek en wanneer het goed voelt, stop je. Wat op de bladzijde staat geschreven, is het antwoord op jouw vraag. Ik weet niet of je in een boekenwinkel ooit langs dit boek gelopen bent. Jij verdient een medaille als het je lukt geen vraag in je hoofd te stellen en het boek vervolgens niet vol verwachting open te slaan. Zelfbeheersing. Pure zelfbeheersing. Je snapt dat Jadrike en ik dat niet hebben en onze prangende levensvragen binnen no time aan het boek hebben gesteld. De vraag zal ik jullie besparen, het antwoord? ‘Zoek niet in anderen, wat je ook in jezelf kunt vinden’. Doe ermee wat je wilt.


(Tekst gaat verder onder de foto)

'Girl, stop apologizing'

Welk boek het naar de kassa heeft gered? The New York Times - bestseller ‘Girl, stop apologizing’ van Rachel Hollis. Ze beschrijft een no-nonsense aanpak om zonder schaamte je doelen te bereiken. Het ironische is dat ik met best een beetje gêne het boek afrekende. Waarom? Het zit ‘m in het feit dat deze bestseller valt onder het genre ‘zelfhulpboek’. There, I said it. Ik lees zelfhulpboeken. Ik ben op zijn zachts gezegd geen fan van deze term. Het voelt toch een beetje alsof er iets mis met me is. Als ik het woord ‘zelfhulp’ dan ook intik op Google komen de meest negatieve termen op me af. Terwijl ik het juist zie als zelfontwikkeling en inspiratie (maar misschien ben ik nu een meisje dat zich aan het verontschuldigen is).

Maar goed, ik dwaal af. We hadden het over de boekenwinkel. Als een nieuw mens stapte ik naar buiten en niet met lege handen. Ik had een antwoord op een prangende levensvraag, tijdschriften gespot waaraan ik ideeën wil pitchen, een nieuw boek waarmee ik zonder schaamte mijn doelen ga bereiken en - last but not least - inspiratie voor een nieuwe blog. En dat allemaal dankzij één bezoekje aan de boekenwinkel.


Lees hier meer over mij en wat ik doe.

245 keer bekeken0 reacties