Holy moly: mijn eerste boek is uit

Wist je dat ik eerst nee had gezegd tegen deze klus? Niet omdat ik het geen prachtig onderwerp vond, niet omdat ik geen klik had met de hoofdpersoon, niet omdat ik het geen grote kans vond … Om eerlijk te zijn, denk ik dat ik bang was.


Hoe ga ik dit voor elkaar krijgen met alles wat er nu loopt in mijn bedrijfje? Ik had weleens vaker een boek geschreven als ghostwriter en wist dat er veel tijd in zo'n proces zou gaan zitten. Dus ik zei – na lang twijfelen – nee. En dat terwijl ik er stiekem heel enthousiast over was. Na een paar weken nam de uitgever – thank god – opnieuw contact op. ’Weet je het heel zeker?’

Wist ik dit zeker? Wist ik dit écht zeker?

Ik keek in mijn agenda. Als ik goed plan, kan ik dit voor elkaar krijgen. Ik kreeg vijf maanden voor dit boek. Ondertussen schreef ik al een boek voor een spirituele onderneemster – waarover later ongetwijfeld meer – en ik bediende mijn andere opdrachtgevers met content. Ik overlegde met mijn inner circle en kwam tot een conclusie: let's do this. De eerste maanden combineerde ik alle klussen. Totdat dat echt niet meer kon. Het werd tijd voor focus. Dit boek moest natuurlijk een keer naar de drukker. Iets met deadlines. Twee maanden lang schreef ik zes dagen per week. De laatste maand alleen voor dit boek. Volle focus. Ik heb nog nooit zoveel woorden uit mijn vingers laten vloeien. Ondertussen bleef whatsapp, social media en al het andere in de wereld doordraaien. Niet direct reageren op whatsappjes, niet scrollen op Instagram en die telefoon maar even laten rinkelen. De wereld draaide door, maar ik zat in mijn bubbel. Mijn eigen schrijversbubbel, want in die periode zei ik ook nog eens ja tegen mijn eigen kantoortje.

Ik tikte door. Als een mantra zei ik in mijn hoofd: deze deadline ga ik halen. Ook al voelde dat niet altijd zo. Soms nam onzekerheid het even over. Ik heb de nodige motivational speeches in mijn pauze opgezet om door te zetten. Maar weet je wie mij vooral inspireerde om door te gaan? De hoofdpersoon van het boek. Zijn naam is Moustafa Makhlouf. Het is tijd – hoogtijd – dat ik jullie over hem ga vertellen.


(Tekst gaat verder onder de post)



Moustafa Makhkouf

Moustafa is op zijn derde met zijn familie van Marokko naar Nederland verhuisd. Zijn vader stond op Schiphol op zijn gezin te wachten met voor iedereen een dikke jas en een Mars. De kleine Moustafa stapte in een nieuwe wereld. Een wereld die veel kouder was. Letterlijk en figuurlijk. Dagelijks kreeg hij het woord kutmarokkaan naar zijn hoofd geslingerd, een stinkbom werd in zijn huis gegooid, de brievenbus werd in brand gestoken en bierflesjes werden over de schutting gegooid. Nee, het was geen warm welkom voor familie Makhlouf. Op latere leeftijd werd Moustafa tijdens uitgaansgelegenheden niet binnengelaten door beveiligers om de raarste redenen. En na 300 sollicitaties werd hij nog niet uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek.

Je zou denken dat deze man verbitterd zou zijn. Je zou denken dat hij een gevoel van wrok zou hebben. Niet dus. Ik heb 33 diepte interviews met deze man gehad en ik proefde daar niks van. Moustafa zet negativiteit om in positiviteit. Dat is zijn kracht. Hoe hij dat doet? Dat lees je in het boek. Denk in mogelijkheden. Dat is wat hij jullie in zijn boek wil meegeven en wat hij jullie ook gaat laten zien. Al zou hij maar één persoon inspireren dit te doen, dan is zijn doel geslaagd. Mij heeft hij al te pakken. Ik hoop dat er veel zullen volgen. Ik ben vaak even stil geweest na een interview met Moustafa. Vooral als we een gesprek hadden over zijn geloof. Mooie gesprekken die me raakten en zelfs emotioneerden. Ik heb tranen in mijn ogen gehad, zonder dat Moustafa het in de gaten had. Ik wil hem bedanken voor de bijzondere gesprekken die we hadden. Ook een dank naar zijn moeder (en familie) die mij warm ontving in haar huis. Ik leerde Moustafa nog beter kennen en proefde de pannenkoek met duizend gaatjes. Gringo heet het. Een typisch Marokkaanse lekkernij. En laten we de Marokkaanse thee niet vergeten die hoog werd ingeschonken.


De helden

We beginnen het boek me de woorden: Don’t judge a book by its cover. Het idee ontstond toen ik de coverfoto voor dit boek mocht schieten. Tijdens deze fotoshoot ontmoette ik trouwens de helden: Ron, Yvette en Mimi. Zij hebben – naast de levensloop van Moustafa – de hoofdrol in dit boek. Wat een fantastische middag hadden we samen. Ik ben blij dat ik uiteindelijk ‘ja’ heb gezegd tegen deze opdracht. Al was het alleen om de helden te ontmoeten. Ik verklap niet te veel over deze toppers, want ik hoop natuurlijk dat jullie hun avonturen in het boek gaan lezen.

Nu ik de laatste woorden van deze blog op papier zet, appt mijn uitgever: ‘De eerste 200 exemplaren van het nieuwe boek van Melisa Verheijen zijn besteld.’

Is this is actually happening?!

Dankjewel GrowingStories voor het vertrouwen. Let’s sell some books!

Help je mee? Je kunt het boek al pre-orderen. Zit je bij de eerste vijfhonderd? Dan krijg je een persoonlijke geschreven boodschap van Moustafa in het boek!

https://www.growingstories.nl/product-page/onbeperkt-moustafa-verschijnt-28-maart

Per verkocht boek gaat € 4,29 (jawel, exact € 4,29) naar Challenge4Charity, met als doel een centrum te starten waar mensen met en zonder een uitdaging samen helemaal gelijkwaardig zijn en kunnen samenkomen, praten en sporten.