Een ode aan mijn grote liefde en waarom ik de wereld laat zien dat ik schrijf


‘You’ve got to show the world that you write’, zei iemand die mij heel dierbaar is nadat ik een uur had volgepraat over mijn passie voor schrijven.


Ik vertelde over hoe dankbaar ik ben dat mensen hun diepste gevoelens met me delen, dat ik het vertrouwen krijg hun verhaal op papier te zetten en dat ik intens kan genieten van het schrijfproces. Althans, kleine disclaimer: op de dagen dat ik me geïnspireerd voel, geniet ik van dit proces. Op dagen dat ik uren naar de knipperende cursor op het witte scherm staar, kan ik mijn MacBook wel uit het raam gooien, vervolgens alle stukken oprapen en nog een keer uit het raam gooien.


Maar goed, schrijven dus. Ik houd ervan. Het is - naast fotografie - echt mijn ding. Het voelt als een verliefdheid die niet over gaat. De vlinders in mijn buik maakten dan ook overuren toen ik deze week klassiekers in huis haalde van Hemingway, Fitzgerald, Austen en Dickens. Als iemand wat weet over schrijven, dan zijn zij het wel, dus ik laat me graag door deze vier toppers inspireren. Voordat ik afdwaal en deze blog volschrijf over schrijvers en boeken, kom ik even terug op de uitspraak waar ik mee begon. De wereld laten zien dat ik schrijf. Dat kan maar op één manier en dat is door het te delen met jullie.


(Tekst gaat verder onder de foto)

Monsters

Voordat ik het eerste woord van mijn allereerste blog op papier zette, is er heel wat aan vooraf gegaan. Geloof me. Ik heb heel wat monsters in mijn hoofd moeten verslaan. Wat ze me vertelden? Niemand zit hierop te wachten, Melies. Doe maar gewoon normaal. Stap niet uit je comfortzone. Hou het lekker veilig. Wat als je negatieve reacties krijgt? Niet echt aanmoedigend dus. Ik had twee keuzes: mijn angsten gelijk geven en mijn passie niet met de wereld delen, terwijl me dat eigenlijk hartstikke leuk lijkt. Of mijn angsten in de ogen aankijken en mijn gevoel volgen.


Ik koos voor dat laatste. De mensen die mijn verhaal op Spot on you hebben gelezen, snappen waarom. Iets met intuïtie. Of zoals een quote op de spiegel in mijn slaapkamer me elke dag herinnert: ‘Always go with the choice that scares you the most, because that's the one that is going to help you grow’. En al zou slechts één persoon deze blog - ik noem het liever ‘brief’ - lezen, dan is dat helemaal prima. Het is voor mij al een overwinning dat ik überhaupt op publiceren heb gedrukt. Het liefst kruip ik nu onder een dekentje met Hemingway (het boek uiteraard) en zet ik mijn koptelefoon op met kalmerende frequencys. Vergeet de kamillethee niet. En chocola. Heel veel chocola.

Verliefd

Ik hoor je denken: hoe kan het dat een journalist het eng vindt om een stuk te publiceren? Best gek inderdaad. Ik heb talloze artikelen geschreven: online stukken, advertorials, kranten artikelen, magazine verhalen en zelfs autobiografieën. Maar daar zat één verschil in: ik schreef ze niet vanuit mijn eigen merk, maar vanuit de naam van media, een ondernemer of als ghostwriter. En dat beviel (en bevalt) me heel goed. Ik kan doen wat ik het liefste doe en tegelijkertijd verstop ik me een beetje. Daar komt nu verandering in. Het is tijd om mezelf te laten zien. Want als je verliefd bent, mag iedereen het weten. En dat ben ik. Verliefd op wat verhalen doen met mensen, verliefd op het creatieve proces, verliefd op een zin lezen en een glimlach op je gezicht krijgen omdat het zo herkenbaar is, verliefd op storytelling en alles wat daarmee te maken heeft.

Liefdesbrieven

Ik ga jullie daarom vaker trakteren op een liefdesbrief. Ik zal schrijftips geven voor beginnende schrijvers, mijn favoriete boeken met je delen, schrijven over mijn ervaringen die ik opdeed op de Schrijversacademie, vertellen over mijn meest bijzondere interviews, jullie laten weten waarom ik autobiografieën schrijf en hoe dat in zijn werk gaat, schrijven over hoe het voelt om gepubliceerd te worden of juist afgewezen te worden na een pitch, hoe ik aan nieuws kom (trouwens als je een goed verhaal hebt, mail me even) en ik zal ook mijn affaire aan bod laten komen: fotograferen.

En ja, dat is best even spannend, want ik laat jullie wel heel dichtbij komen. Maar het is vooral heel leuk. Want hoe tof zou het zijn, dat jij stiekem ook heel erg van schrijven houdt en hierdoor een ieniemiene beetje inspiratie krijgt om na het lezen van dit stuk je laptop open te klappen en ook te gaan schrijven. Bereid je voor op de monsters die in je hoofd verschijnen, ze hebben niet gelijk. Gooi je MacBook niet uit het raam als je een writer’s block hebt, keep going. En laat de wereld zien dat je schrijft.

Liefs,

Melisa

611 keer bekeken1 reactie